Damn! It just hurts like HELL! I just wished i didnt ride the same elevator where they at kanina. Sana nagkunwari nalang akong may nakalimutan at nagpaiwan nalang. Ang hirap magpanggap. Ang hirap ngumiti. Ang hirap makipag-usap na parang wala lang.
Naman! ang saket kaya nun! Ipakilala ba naman ako sa girlfriend?
Putek talaga! Saksakin niya nalang kaya ako?
Parang naririnig ko nga si Taylor Swift na
kumakanta ng 'Teardrops on my guitar' sa background eh.
I have nothing against him or the girl. Eh masaya sila eh, may magagawa pa ba ako? Pero naman..hindi ba pwedeng hindi ko na lang sila makita? kase naman, tuwing magkikita kame, pakiramdam ko palagi..LOSER yung dating ko.
Hindi ko na nga naubos yung breakfast ko kanina kase nasa pantry din sila. I have to rushed my meal just to avoid them. Ayoko naman ng kaaway eh. Wala naman akong galit sa girl, after all...hindi naman kame magkakilala personally (although, magkakilala na kame kanina...)
Ayoko na lang ng pain. I'm hurting enough..ayoko nang dagdagan pa. It hurts to know that they are together. It's painful to realize that we CAN NOT be together...Triple pa yung sakit kapag nakikita ko silang masaya. Yun lang yun.
Gusto ko lang mag-move on. Gusto ko lang maging masaya.And if moving on would mean not seeing him again..then so be it.
No comments:
Post a Comment